Over collectioneurs Sinds 1985 ben ik zelf op bescheiden schaal een kunstverzamelaar. Op die wijze heb ik het gevoel leren smaken van de opwinding over mijn persoonlijke keuzes en het kunnen volgen van de kunstenaars waarop mijn keuze was gevallen. Het heeft mij ook door de jaren heen zeker geen windeieren gelegd. Ik heb er door geleerd om heel anders naar kunst te kijken. Hierbij citeer ik graag Ivonne Zijp. Zij beschrijft kunstenaars als professionele beeldenmakers. "Zij signaleren dingen in de samenleving en uiten die in een andere beeldtaal. Kunstenaars zijn nergens aan gebonden, en nemen dus een eigenzinnige positie in. Vaak zijn zij voorlopers die door hun kunst een nieuw perspectief bieden op de wereld. Ik vind het een aanlokkelijk beroep, omdat er zoveel uitdagingen in zijn." Kunstcollectioneurs die bedrijven adviseren bekleden volgens haar een tussenpositie: zij begrijpen deels de kunstenaar maar ook het bedrijf waarvoor of waarin zij werken. De keuze van aankoop wordt bepaald door de filosofie van het bedrijf en de kwaliteit van het werk. Een echt interessant werk heeft meestal drie of vier lagen waarop het begrepen kan worden. De ongeduldige kijker ziet er maar één. Daarom is het mooi je te verdiepen in een kunstwerk, wat je in eerste instantie ziet blijkt later toch een andere betekenis te hebben. Kunst intensiveert de beleving." Persbericht (view English below) Vanaf 3 oktober 2006 private viewings van het werk van Ele d'Artagnan, alleen bij KS Art New York en Arps&Co Amsterdam. De Italiaanse kunstenaar Ele D’Artagnan (1911 – 1987), was een professioneel acteur, een autodidactische schilder, een onwaarschijnlijke zwerver die in de Italiaanse surrealistische kringen opdook en weer verdween. Zijn visionaire tekeningen en aquarellen uit de jaren 70 zijn nu voor het eerst te zien in Nederland. De met libido geladen psychedelische tekeningen zijn in 2003 voor het eerst getoond bij KS Art in New York, Het is het werk van een man die geobsedeerd raakte door zijn eigen dromen. Het MoMa schafte onlangs vijf tekeningen uit dit oevre aan. Zijn jeugdvriend Petro Gallina, ontdekte enige jaren geleden in een Romeinse wijnkelder in Testaccio, de wijk waar D’Artagnan de laatste periode van zijn leven op straat doorbracht, een scheepskist met ongeveer 400 werken van Artagnan. Vooral de filmregisseur Fellini liet hem regelmatig acteren in hoofdrollen en in bijrollen. In dezelfde kist lagen honderden foto’s van zijn filmverleden, brieven en ontmoetingen met bekende persoonlijkheden zoals Dali, de Chirico, Gina Lollobrigida en vele anderen. Ele d’Artagnan brengt ons het gevoel terug van die levendige kosmische periode van de jaren 60/70. Gelardeerd met de romantiek van een zwervende edelman. Twee dagen oud werd hij te vondeling gelegd. Zelf vermoedde hij een kind van te zijn van Toscanini en de eerste harpiste van de Scala van Milaan. Tenslotte stierf hij van honger en uitputting eenzaam in een zijsteegje van zijn geliefde Rome. Pietro Gallina heeft van de verkoopopbrengst een huis gesticht voor dakloze jongeren in Salvador, het Instituut ICBIE. Hier kunnen zij zich ontwikkelen als kunstenaar, theatermaker of computersysteem beheerder. English: ELE D’ARTAGN 3 October 2006 - 31 Mach 2007 unique show: Arps&Co presents Italian artist Ele D’Artagnan’s first one–person show in Amsterdam, featuring his visionary drawings and watercolors from the 1970s. D’Artagnan (1911 – 1987), a trained actor, self-taught artist, and vagabond extraordinaire who floated in and out of the Italian Surrealist scene, made drawings employing a cosmic sexuality and psychedelic line that anticipate the vital work by numerous young artists today. D’Artagnan’s libidinally charged drawings had, for the most part, never previously been publicly exhibited before his first exhibition in 2003 at KS Art; five of these drawings were recently acquired by the Museum of Modern Art. A steamer trunk full of approximately 400 of D’Artagnan’s works was unearthed for the first time from a wine cave in Testaccio several years ago, the same gypsy neighborhood in Rome where D’Artagnan last lived – and where Fellini frequently filmed. D’Artagnan’s artistic scrapbook, also in the trunk, pictures him in photographs throughout the years with Dali, de Chirico, Gina Lollobrigida, and many others. Ele D’Artagnan’s work suggests the cosmic vitality of a lost era, while simultaneously evoking an uncanny affinity with recent artistic directions.